Trio Grande feat. Matthew Bourne

vrijdag 12 augustus 2011
Jazz Middelheim (Jazz Middelheim)
Michel Debrulle (drums, percussie) Michel Massot (tuba, trombone), Laurent Dehors (saxofoon, clarinet, doedelzak, mondharp), Matthew Bourne (piano)

Trio Grande bestaat al ruim 15 jaar en vond de jongste jaren in de Britse pianist en rasimprovisator Matthew Bourne een stem die de sound mooi aanvult. Samen maken ze muziek waarin een walsje, kermisgeluiden, oosterse, klassieke en vrijere klanken worden vermengd. Noem het maar urban folk. Of anders gezegd, ze jongleren op een vindingrijke manier met elementen uit jazz, klassiek en cabaret. Hun muziek is vaak grillig en sensueel, maar ook elegant.  Je hoort dwarse klanken en ongewone ritmes, toch is deze muziek heel toegankelijk en meeslepend.

De fundamenten voor het Trio Grande werden gelegd in het Trio Bravo met Michel Debrulle, Michel Massot en Fabrizio Cassol. Wanneer deze laatste in 1992 vertrekt om zich volledig op zijn groep Aka Moon te richten, vinden Debrulle en Massot een nieuwe spitsbroeder in de Franse saxofonist Laurent Dehors en is het Trio Grande een feit. Het eerste, titelloze album verschijnt in 1995. De opvolger ‘Signé’ (W.E.R.F.) liet zes jaar op zich wachten. Daarna duurde het weer tot 2008 voor er een nieuw album was, ‘Un Matin Plein de Promesses’. Dit jaar verschijnt hun nieuwe album ‘Hold The Line’ eveneens op het W.E.R.F label.

Niet verwonderlijk, gelet op de activiteiten van de muzikanten. Michel Debrulle is te horen met Rêve d’Éléphant Orchestre, Michel Portal, Louis Sclavis en Michel Godart, terwijl Michel Massot eveneens optreedt met Rêve d’Éléphant Orchestre en te horen is in Mâäk’s Spirit en de Franse bigband Tous Dehors. Laurent Dehors leidt een eigen bigband Tous Dehors en speelt met Stéphan Oliva en Michel Portal.

In 2006 delen het Trio Grande en Matthew Bourne voor het eerst het podium tijdens het Gaume Jazz Festival. Een jaar later volgt er een tournee in het kader van de JazzLab Series en in 2008 verscheen het album ‘Un Matin Plein de Promesses’, dat soms vederlicht en dan weer speels klinkt, maar ook de nodige dwarsheid en zelfs enige zotheid bevat.

De Britse pianist Matthew Bourne (1977) maakt een omweg via de wereld van de hedendaagse klassieke muziek en de avant-garde om bij de jazz terecht te komen. Zijn excentrieke en expressieve manier van spelen trekt de aandacht tijdens de Perrier Young Jazz Awards in 2001. Een jaar later wint hij de prijs voor Jazz Innovation bij de BBC Radio Jazz Awards. Hij past als gegoten bij de muziek van Trio Grande.